Χόρδωμα Ιερού
Χόρδωμα Ιερού
ΓΕΝΙΚΑ: Το χόρδωμα χρήζει ιδιαίτερης μνείας, καθότι πρόκειται γι ένα όγκο με αργή ανάπτυξη στα αρχικά στάδια, που τελικά όμως δίνει μεταστάσεις και είναι τοπικά επιθετικός και μοιραίος για τον ασθενή. Απαντάται σε μεγαλύτερες ηλικίες και εντοπίζεται συνηθέστερα στο ιερό (αλλά και σε άλλες περιοχές της σπονδυλικής στήλης).
Η μόνη ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η en bloq αφαίρεση του όγκου. Κάθε άλλη προσέγγιση, τελικά θα οδηγήσει στο θάνατο του πάσχοντος. Σε περιπτώσεις που ο όγκος είναι κάτω από τον Ι2 σπόνδυλο, ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί ασφαλώς με οπισθία μόνο προσπέλαση με μικρή νοσηρότητα. Στην παρακάτω περίπτωση χαμηλού χορδώματος (Ι2) , ο όγκος αφαιρέθηκε ευχερώς με οπισθία μόνο προσπέλαση και εκτομή του περιφερικού τμήματος του ιερού (νοσ. Αγιοι Αναργυροι) αφου πρωτα παρασκευαστηκαν και διατηρήθηκαν οι Ι2 ρίζες, με άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα και ουρογεννητική λειτουργία:
Στο Α φαίνεται με μπλέ βέλος η επέκταση του όγκου έξω από το ιερό προς το ορθό, στο Β η ουλή/ οδός της ανοικτής βιοψίας που εξαιρέθηκε μαζί με το ιερό (εικόνα Δ), ενώ στην Γ φαίνονται οι 2 Ι2 ρίζες που έχουν παρασκευαστεί στις κόκκινες φακαρόλες, και η δερματική νησίδα της βιοψίας που παρέμεινε στο παρασκεύασμα μέχρι το πέρας της επέμβασης.
Για όγκους που επεκτείνονται κεντρικότερα και ιδίως σε ολική αφαίρεση το ιερού οστού, χρειάζεται συνδυασμένη πρόσθια και οπίσθια προσπέλαση για την αποφυγή τρώσεως μείζονων αγγειακών στελεχών και ολικής αφαίρεσης του όγκου, συνήθως σε 2 χειρουργικά στάδια. Επίσης σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζονται πολύπλοκες τεχνικές σπονδυλοδεσίας καθότι έχει διαταραχθεί η ανατομική συνέχεια σπονδυλικής στήλης- ιεροπυελικού δακτυλίου, καθώς και ειδικές πλαστικές τεχνικές. Παρακάτω απεικονίζεται μια ολική αφαίρεση ιερού σε 2 στάδια και αποκατάσταση με κρημνό ορθού κοιλιακού και πολύπλοκη οπισθία σπονδυλοδεσία (νοσ. Memorial):
Επίσης όσο υψηλότερη είναι η εκτομή του ιερού (και μαζί και των ιερών νεύρων), τοσο μεγαλύτερη η προκύπτουσα αναπηρία (αδυναμία ούρησης/ αφόδευσης/ στύσης) και μπορεί να χρειαστεί κολοστομία ή καθετηριασμός. Εάν είναι δυνατό να διασωθεί έστω και η μία Ι3 ρίζα περίπου τα 2/3 των ασθενών θα έχουν φυσιολογική ουρογεννητική λειτουργία με βάση μελέτη από την κλινική Mayo όπως αναφέρουμε αναλυτικά και στο εγχειρίδιο μας “Sacrectomy” (κεφάλαιο 62) Handbook of Spine Surgery Thieme, New York, 2011. Στην 2η στήλη (spared level) αναφέρονται οι νειρικές ρίζες που έχουν διασωθεί και πως αυτό μεταφράζεται σε πιθανότητες φυσιολογικής εντερικής (3η στήλη- normal bowel) και φυσιολογικής ούρησης (4η στήλη- normal bladder).
Όλα αυτά πρέπει να αναλύονται ευκρινώς απο τον θεράποντα χειρουργό και ο ασθενής να συναποφασίσει για τη θεραπεία του.